Есць асяроддзе – есць эмоцыя. Якая? А якую замаўлялі…

аўтар: Архітэктар Тамара Матыль, эксперт па ахове гісторыка-культурнай спадчыне

 

 

Яшчэ ў 60-х мінулага стагоддзя Кевін Лінч ў сваёй манаграфіі  «Вобраз горада», пераконваў чытача, што горад перш за ўсё існуе для чалавека. У кнізе, наскрозь пранізанай  аўтарскай настальгіяй па старых раёнах, Кевін Лінч упэўнівае чытачоў, што горад ГЭТА калектыўная памяць, што чалавек ўключаецца ў паток часу праз матэрыяльную культуру асяроддзя, які звязвае мінулае і сучаснасць.

Гарманічная ассяродзе  спараджае мноства пазітыўных эмоцый,  інтрыгуе, абуджае перажывання . У ім асоба самоідэнтыфікуецца, набывае сталы духоўны якар, па добраму прывязваецца да традыцый,  да дома, вуліцы, гораду. Прымае гэта як сваё набыццё, якое не можна сапсаваць, страціць, пакінуць. Гэтая ассяродзе сапраўднае і праўдзівае. Гэта не дэкарацыя чужога рэжысёра да чужога спектакля. ГЭТА важна для асабовасці чалавека заб.далей: